Wynalezienie pierwszego aparatu

Pierwsze zdjęcie – jak wiemy – wykonał w 1825 r. francuski wynalazca Joseph Niepce. Przedstawia widok z okna na Le Gras. Na zdjęciu nie ma nic nadzwyczajnego poza faktem, że jest to pierwsze zrobione i zachowane zdjęcie.

Ze względów technicznych ekspozycja musiała trwać osiem godzin, więc słońce na zdjęciu miało czas przesunąć się ze wschodu na zachód, wyglądając tak, jakby świeciło po obu stronach budynku. Nie ma oczywiście kompozycji, ponieważ fotografia w tym czasie nie może być postrzegana jako sztuka, ale raczej jako innowacja techniczna.

Ludzie już wiedzieli, jak wyświetlać zdjęcia, nie wiedzieli jednak jak zachować i “oszczędzać” światło. Niepce wpadł na pomysł użycia pochodnej ropy naftowej o nazwie “Bitum w Judei”. Bitum twardnieje pod wpływem światła, więc nieutwardzony materiał został następnie zmyty. Metalowa płytka, która była medium wykorzystywanym przez Niepce, została następnie wypolerowana, tworząc negatywny obraz, który następnie pokryto atramentem, który wytworzył nadruk. Jednym z licznych problemów tej metody było to, że metalowa płyta była ciężka, droga do wyprodukowania i zajmowało to dużo czasu, aby ją wypolerować.

W 1839 roku Sir John Herschel stworzył termin Fotografia zapożyczając z greckiego “fos” oznaczający światło i “grafo” – do napisania. Mimo że proces ten stał się łatwiejszy, a wynik był dużo lepszy, upłynęło dużo czasu zanim fotografia została publicznie uznana.

Początkowo fotografia była wykorzystywana jako pomoc w pracy artysty lub była zgodna z tymi samymi zasadami, których przestrzegali artyści. Pierwsze publicznie znane portrety to zazwyczaj portrety jednej osoby lub rodziny robiące zdjęcia, aby zachować wspomnienia. Wreszcie, po latach udoskonaleń i masowych zastosowań, współcześnie znane aparaty zaczęły się od kamery Kodaka firmy Eastman. W 1888 r. Pojawił się na rynku pod hasłem “Ty naciskasz przycisk, my robimy resztę”.

W 1901 roku wprowadzono Kodak Brownie, stając się pierwszą komercyjną kamerą dostępną dla klasy średniej. Aparat robił czarno-białe zdjęcia, ale nadal był bardzo popularny ze względu na swoją wydajność i łatwość użytkowania. Fotografia kolorowa, mimo że była eksplorowana przez cały XIX wiek, nie stała się komercyjnie dostępna aż do połowy XX wieku. Naukowcy na początku stulecia nie byli w stanie zachować koloru wystarczająco długo, tracili je z czasem ze względu na stosowane subtancje chemiczne. Kilka metod fotografii kolorowej zostało opatentowanych od 1862 roku przez dwóch francuskich wynalazców: Louis Ducos de Hauron i Charlec Cros Practical, którzy pracowali niezależnie.

Ostatecznie pierwsza praktyczna tabliczka koloru pojawiła się na rynku w 1907 roku. Zastosowana metoda opierała się na ekranie filtrów. Ekran pozwolił filtrować czerwone, zielone i / lub niebieskie światło, a następnie został rozwinięty do negatywu, który później został odwrócony do pozytywu. Zastosowanie tego samego ekranu w późniejszym etapie procesu drukowania spowodowało utworzenie kolorowych zdjęć.

Pierwsze kolorowe zdjęcie przedstawiające wstążkę w szkocką kratkę wykonał w 1861 roku słynny szkocki fizyk James Clerk Maxwell, który słynął z pracy z elektromagnetyzmem. A pierwszym obrazem przedstawiającym człowieka był Boulevard du Temple autorstwa Louisa Daguerre’a z 1839 roku. Ekspozycja trwała około 10 minut, więc kamera nie była w stanie uchwycić mężczyzny na ruchliwej ulicy. Na zdjęciu pojawił się mężczyzna, którego buty były polerowane na tyle długo, by pojawiły się na zdjęciu.